در یک محیط آموزش زبان انگلیسی مرسوم، یک کلاس درس بیشتر به‌صورت روبرو است: دانشجویان یک نوشتار را می‌خوانند و چندی سوال از آن‌ها پرسیده می‌شود. آموزگار مانند یک داور یا بازپرس پاسخ دانشجویان را بررسی می‌کند. ایشان سپس دستورات گرامری پیچیده و واژه‌های تازه را توضیح می‌دهد. شاید همه‌ی دانشجویان کلاس، یک متن را با صدای بلند بخوانند تا تلفظ خود را تقویت کنند. در کلاس بعدی آن‌ها یک بخش دیگر از درس را می‌خوانند و روندی که در بالا اشاره شد دوباره در آن کلاس تکرار می‌شود. در مواقع نادری نیز نقش بازی کردن به روند یادشده اضافه می‌گردد تا کمی هیجان آن زیاد شود.

این‌گونه آموختن مشکلات و کمبودهای فراوانی دارد. نخست شما به‌عنوان یک دانشجو حق گزینشی در کتاب و درسی که می‌خوانید ندارید. این موضوع اصلا انگیزش بخش نیست؛ یعنی اگر به‌راستی شما می‌خواستید که زبان انگلیسی را یاد بگیرید و انگیزه بسیار بالایی نیز برای آن داشتید، وادار شدن به خواندن نوشته‌هایی که گرایشی به آن‌ها ندارید می‌تواند همه‌ی انگیزه‌ی شما را از بین ببرد. افزون بر این اگر تنها چرایی خواندن یک نوشتار این باشد که به سؤالاتی بی‌معنی پاسخ داد چه دلیلی وجود دارد که دیگر به کلاس رفت؟ زیرا پاسخ سؤالات حتی در پشت کتاب نیز پیدا می‌شود.

درجا زدن در زندگی آموزش زبان انگلیسی به صورت مرسوم شما را بیش از حد محدود می‌کند

واداری به انجام یک کار هیچ‌گاه انگیزه‌ی خوبی برای یادگیری نبوده است. به‌طورکلی بنده تنها جنبه‌ی مثبتی که می‌توانم برای آموزش زبان انگلیسی به روش مرسوم در نظر بگیرم این است که این روش برای کسانی که خیلی انضباط فردی ندارند خوب است! زیرا وادارشان می‌کنند که بخوانند و یاد بگیرند! ولی اگر کسی باور دارد که انضباط فردی درخوری دارد به ایشان پیشنهاد اکید دارم که از به کار بردن این روش‌های قدیمی و تکراری جدا پرهیز کند.

بارها و بارها از زبان‌شناسان بزرگی مانند “استفن کرشن” می‌شنویم که انگیزه تنها چیزی است که برای یادگیری زبان به آن نیاز داریم. بنده بی‌چون‌وچرا با این سخن موافقم؛ بنابراین به آن دسته از علاقه‌مندان به زبان انگلیسی که انضباط فردی بالایی دارند سفارش اکید می‌کنم که به‌صورت آزادانه زبان انگلیسی را یاد بگیرند. آزادانه خواندن زبان انگلیسی به‌ویژه هنگامی‌که انگیزه‌ی پایداری مانند گردشگری، تحصیل، کار و یا حتی گرایش شخصی محض، پشت آن باشد، از جنبه‌های گوناگون می‌تواند کارآمدتر از روش مرسوم باشد. به‌ویژه هنگامی‌که از روشی علمی برای آموزش زبان پیروی گردد.

آزادانه خواندن به شما چیزهای بیشتری می‌دهد:

آزادی عمل در خواندن زبان انگلیسی

هنگامی‌که زبان انگلیسی را به روشی آزاد می‌خوانید، تنها به خود شما بستگی دارد که چه زمانی را به آموختن اختصاص دهید. اگر از روشی شنیداری برای یادگیری زبان انگلیسی بهره می‌برید شما می‌توانید همزمان با کارهای دیگر زبان انگلیسی را نیز یاد بگیرید. برای نمونه هنگام ورزش. این موضوع حتی به شما کمک بیشتری نیز می‌کند زیرا در هنگام ورزش کردن مغز شما در بالاترین سطح آمادگی خود قرار دارد و کاملاً آماده‌ی یادگیری زبان انگلیسی است. آزادانه خواندن همچنین برای کسانی که کمرو هستند نیز آزادی عمل فراوانی به همراه می‌آورد. نه اینکه بخواهیم صورت‌مسئله را پاک کنیم ولی افراد کمرو به زمان بیشتری نیاز دارند که خودباوری لازم را برای سخن گفتن به زبان انگلیسی و به‌کارگیری آن کسب کنند.

حق گزینش

همان‌گونه که در آغاز جستار گفتم، هنگامی‌که در یک کلاس معمولی، زبان انگلیسی را آموزش می‌بینید، تنها آموزگار است که می‌تواند تعیین کند چه چیزی را چرا و در چه هنگامی بخوانید. ولی هنگامی‌که آزادانه درس می‌خوانید این شما هستید که گزینش می‌کنید. این شمایید که تعیین می‌کنید هرروز چه میزان زبان انگلیسی بخوانید، کجا زبان انگلیسی بخوانید، و چه هنگامی می‌خواهید به اهداف موردنظرتان برسید. تنها کافی است که انضباط فردی داشته باشید و انگیزه‌ی خود را برای یادگیری زبان انگلیسی تقویت کنید.

منابع بی‌شمار آموزشی

این مورد تا اندازه‌ی فراوانی به آزادی عمل مرتبط است. آزادانه خواندن منابع بی‌شماری را برای شما باز می‌کند که شما در آن حق برگزیدن دارید. از روی نمونه باز به فرد کمرو برگردیم. در برخی برنامه‌های آموزش زبان انگلیسی مانند “انگلیسی مهارت“، تقویت خودباوری بخشی از مطالبی است که در آموزش‌ها بدان نیز پرداخته می‌شود. این موضوع کمک شایانی می‌تواند به کمروها بکند. برای افراد دیگر نیز این مسئله می‌تواند صادق باشد؛ یعنی شما می‌توانید چندین آرمان را با برگزیدن یک منبع درست، دنبال کنید که یادگیری زبان انگلیسی یکی از آن‌ها باشد. این موضوع انگیزه‌ی شما را نیز برای یادگیری بیشتر می‌کند.

آموزش زبان انگلیسی در خانه!

این‌یکی کوتاه ولی شیرین است! شاید روزی احساس کنید که دوست ندارید از خانه بیرون بروید. شاید هوا بارانی یا برفی است. شاید هوا گرم است و شما از آفتاب سوزان بیزارید. دستاویزهای فراوانی برای درس نخواندن وجود دارد. ولی هنگامی‌که آزادانه درس می‌خوانید، اینکه نخواهید خانه‌ی آسوده‌ی خود را ترک کنید بی‌گمان از فهرست بهانه‌ها پاک خواهد شد.

آیا شما با من همراهید که آزادخوانی بهتر از رفتن سر کلاسهای مرسوم است؟ یا شما جزو کسانی هستید که باور دارید روش‌های مرسوم هنوز کارایی فراوانی دارند؟ خیلی خوشحال می‌شوم که نظرات شما را بشنوم.